Archive for the Νομική Επικαιρότητα και Δικηγορία Category

Η – πάρα ταύτα – μερική αντισυνταγματικότητα του τέλους επιτηδεύματος όταν το εισόδημα είναι πολύ χαμηλό. Η έλλειψη ομαλά κλιμακούμενης φορολογίας.

Posted in Νομικό Παρατηρητήριο, Παιδεία & εκπαιδευτικό σύστημα with tags on 5 Ιανουαρίου, 2014 by nomokrator
 

Η – πάρα ταύτα – μερική αντισυνταγματικότητα του τέλους επιτηδεύματος όταν το εισόδημα είναι πολύ χαμηλό. Η έλλειψη ομαλά κλιμακούμενης φορολογίας.

του Κωνσταντίνου  Παπακασόλα , δικηγόρου Αθήνας

  1. Διάβαζα την  απόφαση του ΣΤΕ για το τέλος επιτηδεύματος και κατέληξα στο συμπέρασμα ότι… έχει δίκιο !  Ναι, 650 (πλεον) ευρώ το χρονο δεν είναι απαγορευτικό ποσό για την άσκηση επαγγέλματος…γενικώς ( ορθα τεθηκε το θεμα της αδυναμιας των νεων δικηγορων απο τον ΔΣΑ)

 Ειδικώς όμως, δηλαδή,

α) Όταν το εισόδημα είναι κάτω από  πχ 7.178 ευρώ ετησίως  (όριο της φτώχιας) και

β) Σε αθροιστικό συνδυασμό με ΤΑ ΥΠΟΛΟΙΠΑ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑ ΒΑΡΗ δηλαδή:

1. Φορο εισοδήματος ,

2. Τεκμηρια,

3. Φορο 26% απο το πρωτο ευρω!

4. Ασφαλιστικές εισφορές!

5. ΦΑΠ και

6. ΕΕΤΗΔΕ ,

7. Εισφορα υπερ επιμελητηριων, συλλογων, ΟΑΕΔ  κλπ

δηλαδή ένα σύνολο που ξεπερνά τα 5.000 ευρώ (!) στην ευτυχεστερα των περιπτωσεων, όχι απλώς είναι αντισυνταγματικό το Τέλος Επιτηδεύματος, ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΟΛΑ ΤΑ ΥΠΟΛΟΙΠΑ ΒΑΡΗ ΜΑΖΙ!!!

Διευκρινιστεον μονό ότι θα πρόκειται ΠΛΕΟΝ περί ΜΕΡΙΚΗΣ ΑΝΤΙΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑΣ, θα αφορά δηλαδή ΜΟΝΟ τους συγκεκριμένους επιτηδευματίες (όχι και λίγους) που θα αποδείξουν ότι βρίσκονται όντος των οριακών αυτών οικονομικών δυνάμεων!

Το μονό ζήτημα είναι ότι το κράτος  ΔΕΝ ΔΙΑΘΕΤΕΙ  διαδικασία αμφισβήτησης του συνολικού πόσου οφειλών που καταλογίζει, καθως ενα μονο μικρο κομματι των οικονομικων βαρων προεκυπτε μεχρι σημερα στο εκκαθαριστικο! Πλην ομως τα βαρη εκτεινονται και περα απο αυτο!!

Αφού δεν υπαρχει όμως  τετοια  αθροιστικη δυνατοτητα, θα πρέπει να το κρατος  να αναγκαστεί προς τούτο, όχι μονό για λογούς οικονομίας της δίκης αλλά και επειδή ΜΟΝΟ ΜΕ ΣΩΡΕΥΤΙΚΗ ΕΠΙΔΕΙΞΗ ΤΗΣ ΕΤΗΣΙΑΣ ΕΠΙΒΑΡΥΝΣΗΣ (ΦΟΡΟΙ, ΤΕΛΗ, ΕΙΣΦΟΡΕΣ) ΚΑΙ ΜΟΝΟ ΤΟΤΕ ΠΡΟΚΥΠΤΕΙ ΕΚΚΩΦΑΝΤΙΚΑ Η ΤΕΡΑΣΤΙΑ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΕΠΙΒΑΡΥΝΣΗ ΠΟΛΛΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ.

Να σημειωσω ακομη το εξης : Toσο το τελος επιτηδευματος οσο και η φορολογηση με τεκμηρια και 26% φορο (και καταργηση του αφορολογητου) ετεθησαν σε ισχυ επειδη το κρατος δηθεν δεν…μπορει να ελεγξει τη φοροδιαφυγη. 40 χρονια τωρα. Μαθαινω ομως απο καιρου εις καιρον οτι ανακαλυπτονται πολλοι απο το ΣΔΟΕ με αδηλωτα μεγαλα εισοδηματα και καταθεσεις. Αγνωστο τι τελικα γινεται με αυτους. Παρολαυτα δεν ειδα το κρατος , αφου “πιανει” τη φοροδιαφυγη σιγα σιγα να ΑΙΡΕΙ τα καθετα φορολογικα μετρα που θεσπισε ακριβως επειδη δεν την “επιανε”!!!

2.  Θέλω επίσης να αναδείξω ένα σφάλμα στην φορολόγηση κορυφαίο.  Την απουσια μικροκλιμακωσης της, που τσουβαλιαζει υποχρεους με εντελως διαφορετικη φοροδοτικη ικανοτητα.

Όταν από το 2010 και μετά  έχουμε τέτοια κρίση που ισοπέδωσε τα πάντα, ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΕΧΕΙΣ ΟΡΙΖΟΝΤΙΑ ΦΟΡΟΛΟΓΙΑ ΚΑΙ ΜΟΝΟ ΔΥΟ ΚΛΙΜΑΚΕΣ ΦΟΡΟΛΟΓΗΣΗΣ, όπως πχ 26 και 33% η ΕΝΑ ΕΝΙΑΙΟ ΤΕΛΟΣ ΕΠΙΤΗΔΕΥΜΑΤΟΣ, ΙΔΙΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ!!

Αν θες να πληρώνουν όλοι , ακόμα και αδίκως, δεν θα βάλεις πχ 650 ευρώ τέλος επιτηδεύματος σε όλους, είτε έχουν ΜΗΔΕΝ είτε έχουν 15.000 ευρώ εισόδημα!

Θα βάλεις 50 ευρώ τέλος σε όσους έχουν έως 5.000 ευρώ εισόδημα. 100 ευρώ τέλος σε όσους έχουν έως 7.500 ευρώ εισόδημα και θα αυξάνεις προοδευτικά.

Δηλαδή θα μικροκλιμακωσεις την φορολογική κλίμακα.

Ομοίως και στο φόρο. Αφορολόγητο έως τα 7.178, και πολλές μικρές κλίμακες, ξεκινώντας από πολύ χαμηλά.

Ομοίως και στις εισφορές!

ΑΥΤΟ σημαίνει ανάλογα με τις δυνάμεις του καθενός!

Ειδικά όταν τα χρήματα πια έχουν γίνει τόσο δυσεύρετα , και τα 10.000 ευρώ που πριν 5 χρονιά ήταν ποσό φτωχό, σήμερα είναι εισόδημα…προίκας!

Δεν ειναι δικαιο να  πληρώνει το ίδιο ένας που έχει μηδέν με έναν που έχει 20.000 ευρώ εισόδημα!

Τα υπόλοιπα περί αναλογων  συντελεστών στην Ευρώπη και αλλαχου είναι απαραδεκτα  , δοθέντος ότι:

α) Το Σύνταγμα μας ΑΥΤΟ ΕΠΙΤΑΣΣΕΙ (αναλογικά με τις δυνάμεις και προοδευτική αύξηση)

β) Στην Ευρώπη ΕΧΟΥΝ ΑΦΟΡΟΛΟΓΗΤΟ ΚΑΙ ΑΝΕΙΣΦΟΡΟΛΟΓΗΤΟ και

γ) Παρεπιπτοντως έχουν ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΚΡΑΤΟΣ που τους παρέχει τα πάντα, χωρίς λαδώματα, ουρές και γραφειοκρατίες!

3. Λίγο Χιούμορ : To τέλος επιτηδεύματος είναι αντισυνταγματικό καταρχάς ως ημιτελής προσπάθεια.

Για να έχει μια στοιχειώδη  νομιμότητα, κι εφόσον μ αυτό υποδεικνύονται ως φοροδιαφεύγοντες το σύνολο των Ε.Ε. έπρεπε να συνοδευτεί επίσης από:

α) τέλος Διαφθοράς σε όλους τους δημοσίους υπαλλήλους (φακελάκια, μίζες κλπ ) ύψους 5.000 ευρώ ετησίως.

β) τέλος Φροντιστηρίων ύψους 3.000 ευρώ σε όλους τους εκπαιδευτικούς, ανεξαρτήτως αν εργάζονται η όχι.

γ) τέλος Μεταπολίτευσης   σε όλους τους πολιτικούς που εξελεγησαν βουλευτές 2 φόρες κ πάνω από το 1974 και μετά.

Δεν μπορεί ΟΛΟΙ οι ελεύθεροι επαγγελματίες να πληρώνουν  για  το 10, 20, 30% των όσων φοροδιαφεύγουν και να θεωρούνται  ΟΛΟΙ εν δυνάμει απατεώνες , όταν συνειδητοί κλεπταποδόχοι και εγκληματίες ΠΟΛΥ ΣΟΒΑΡΟΤΕΡΩΝ οικονομικών αδικημάτων είναι ατιμώρητοι (απο οικονομικη αποψη) και tax free. 

Μονό έτσι θα υπήρχε φορολογική δικαιοσύνη. 

Η αποδόμηση της οριζόντιας υπεροφορολόγησης απάντων των ελευθέρων επαγγελματιών με προσχημα τη φοροδιαφυγή.

Posted in Νομικό Παρατηρητήριο with tags on 5 Ιανουαρίου, 2014 by nomokrator

Η αποδόμηση της οριζόντιας υπεροφορολόγησης απάντων των ελευθέρων επαγγελματιών με πρόσχημα τη φοροδιαφυγή.

* του Κωνσταντίνου Παπακασόλα, δικηγόρου Αθηνών.

Εδω και μερικα χρονια πια, καταργηθηκε το αφορολογητο, εμπηκε φορος 26% στους ελευθερους επαγγελματιες, φυσικα τελος επιτηδευματος 650 (πλεον) ευρω, αυξηθηκαν με το μεσοπροθεσμο ιλιγγιωδως και  οι ασφαλιστικες εισφορες και φυσικα επιβαρυνθηκαν οι ως ανω φορολογουμενοι και με εκατονταδες εμμεσους φορους αλλα και φορους ακινητης περιουσιας, οπως ολοι οι Ελληνες.

Πολλοι, λεει, ελευθεροι επαγγελματιες αλλα και οι αγροτες, δηλωνουν ψευδη εισοδηματα και τελωσπαντων δεν ειναι δυνατον να εχει εισοδημα το 80% των αγροτων, των δικηγορων, η μηχανικων η δεν ξερω κι εγω ποιων αλλων ΜΟΝΟ 10.000 ευρω.

Βεβαιως. Ειναι προφανες οτι ουκ ολιγοι απο αυτους πρεπει να βγαζουν πολυ περισσοτερα.

Ολα αυτα λοιπον,  επειδη  καποιοι φοροδιαφευγουν και το κρατος δεν μπορει να τους πιασει και χανει εσοδα και αρα πρεπει να πληρωσουν ολοι, τη λυπητερη, γιατι δεν γινεται αλλιως.

Μαλιστα.

Να θεσουμε ενα – δυο, κι ενα τρια, ερωτηματα?

α) Και αν υποθεσουμε οτι οντως ενα 40% (λεω εγω) των ελευθερων επαγγελματιων ΠΡΑΓΜΑΤΙ απο το 2009 τουλαχιστον και μετα μεχρι σημερα ΟΝΤΩΣ βγαζει και μετα βιας 4 και 5 και 6.000 ευρω μονο εισοδημα?

β) Και αν υποθεσουμε οτι ενα 10% εξ αυτων, κυριως οι νεοτεροι που δραστηριοποιηθηκαν επαγγελματικα τα τελευταια 5-10 χρονια ΠΡΑΓΜΑΤΙ ειχε τετοια εισοδηματα, ισχνα, ΚΑΙ ΠΡΟ ΤΟΥ 2009, και δεν προλαβε καν να «στρωσει » επαγγελματικα?

γ) Και αν υποθεσουμε οτι στις χωρες της Ευρωπης (που εχουν καλυτερα αποτελεσματα στην καταπολεμηση της φοροδιαφυγης ) ΔΕΝ υιοθετουν τετοια οριζοντια μετρα «καταπολεμησης» αλλα εφαρμοζουν αμεσους και σχολαστικους ελεγχους των φορολογουμενων, οπου με ευκρινεια διαγιγνωσκουν το κρυφο χρημα?

Τι πρεπει να κανουμε λοιπον με αυτες τις ευπαθεις επαγγελματικες ομαδες, καθως απ’ οτι δειχνουν τα πραγματα ΚΑΙ ΑΥΤΕΣ ΟΝΤΩΣ ΥΠΑΡΧΟΥΝ, δοθεντος οτι η χωρα εχει 30% ανεργια, αλλη τοση υποαπασχοληση, 5.000 αυτοκτονιες και 2.000.000 ανασφαλιστους?

Μεσα στα νουμερα αυτα, εμ δεν γινεται, θα υπαρχουν και επαγγελματιες ΠΟΥ ΟΝΤΩΣ ΕΧΟΥΝ ΙΣΧΝΑ ΕΙΣΟΔΗΜΑΤΑ.

Και ουδεμια μεγαλυτερα αποδειξις επ αυτου απο το γεγονος οτι στους ανασφαλιστους και χρεωμενους στο δημοσιο, κυριως με τις εισφορες τα τελη επιτηδευματος τη μεριδα του λεοντος κατεχουν εκατονταδες χιλιαδες ελευθεροι επαγγελματιες!

Δεν νομιζω να ειναι τοσο «περιεργοι» ωστε να υπομενουν αυτην την τραγικη κατασταση, κρατωντας μυθικα ποσα απο τις υποτιθεμενα κερδοφορες ατομικες επιχειρησεις στα σεντουκια τους!!!

Τι θα κανουμε με αυτους?

Θα τους απαγορεψουμε να εργαζονται, επειδη βγαζουν μονο 5.000 ευρω ?

Θα τους τα πιστωσουμε στην εφορια και θα τους εκβιαζουμε κατοπιν με ποινικες διωξεις και κατασχεσεις?

Σε αυτο το εξοχως ειρωνικο και ρητορικο ερωτημα, η πολιτικη ηγεσια της χωρας εδω και πολλα χρονια, ΑΔΡΑΝΕΙ, στρουθοκαμηλιζει και εν τελει απο το 2010 και μετα  λεει ανοικτα ΝΑΙ! :

Στην πυρα αν δεν μπορεις να βγαζεις 15.000 ευρω εισοδημα το χρονο!

Κατ αρχας πρεπει να πουμε οτι φορου διαφυγη υπαρχει

α) Οταν ο υποχρεος εχει φοροδοτικη ικανοτητα, δηλαδη οταν αυτα που κερδιζει αρκουν για να ζησει αξιοπρεπως και να επιβιωσει

β) Οταν ενω βγαζει αρκετα χρηματα και εχει αυτη την ικανοτητα, αυτος τα κρυβει και δηλωνει λιγοτερα.

Και βεβαια, υπαρχει φοροδιαφυγη και φοροδιαφυγη. Αν καποιος αντι για  8, δηλωνε 6 χιλιαδες ευρω την εποχη του αφορολογητου, τιποτα δεν θα αλλαζε γι αυτον φορολογικα, θα πληρωνε μηδεν.  Σημερα θα πληρωνε  ενα μικρο ποσο φορου. Φοροδιαφυγη ομως ειναι η αποκρυψη εισοδηματων σημαντικων για το δημοσιο (α) και  (β) που δεν αναγκαζεται να κρυβει ο κατοχος τους για να μπορει να επιβιωσει με αξιοπρεπεια!!!!                                    Αυτα τα απλα νομιζω οτι σημερα εχουν ξεχαστει ηθελημενα…και συγχεονται βιοπαλαιστες με  μεγιστανες.

Ακολουθει ενα μιξ αποψεων μου απο σχετικη αρθρογραφια μου, εις το οποιο επιχειρω να αποδομησω Συνταγματικα το υπαρχον απαγορευτικο πλαισιο ασκησης επαγγελματικης δραστηριοτητας στην Ελλαδα απο το φοβο της υπερχρεωσης στο δημοσιο.

Το ελληνικο κρατος ενω ευνοει ταχατες την part time απασχοληση σε υπαλληλικη ιδιοτητα, την απαγορευει στην πραξη εις το ελευθεριο επαγγελμα, ακομα και το επιστημονικο.

Και εν προκειμενω το part time δεν ειναι θεμα επιλογης βεβαια και δεν σχετιζεται με τον ΧΡΟΝΟ αλλα απο το τελικο ΕΙΣΟΔΗΜΑ που αποκομιζει ο   εργαζομενος επαγγελματιας (PART INCOME), εν μεσω βαθειας κρισης αλλα ΚΑΙ ΒΑΘΕΙΑΣ ΚΑΤΑΙΓΙΔΑΣ φορων και δημοσιονομικων βαρων (τελων , εισφορων κλπ):

Και προ αλλά κυρίως ΕΠΙ μνημονίου το ελληνικό δημόσιο θέσπιζε και θεσπίζει νέες επιβαρύνσεις απείρου εμπνεύσεως επί των φορολογούμενων ή αυξάνει ΜΕ ΑΠΙΣΤΕΥΤΟΥΣ ΡΥΘΜΟΥΣ ΤΟ ΥΨΟΣ των ήδη υπαρχουσών.

Φόροι, ανθυποφοροι, τέλη, εισφορές, χαράτσια, πρόστιμα και φόροι που δεν αναγνωρίζονται ως φόροι, μονό και μονό για να μην … είναι δυνατόν να προσβληθούν!

Ο εκ του πονηρού κατακερματισμός των βαρών και η απαράδεκτη αποσύνδεση τους από κάθε εισοδηματικό συσχετισμό : Mε το υπάρχον πολυεπιπεδο σύστημα «φορολόγησης» (ο όρος δεν μπορεί να περιγράψει την συνολική χρηματική επιβάρυνση από το δημόσιο) ο πολίτης δεν μπορεί να έχει συνολική εικόνα των υποχρεώσεων του προς το δημόσιο, καθώς το τελευταίο έχει αναλάβει και έχει φορτώσει με υποχρεώσεις και βάρη από το ρεύμα του σπιτιού του, μέχρι και το τελευταίο ευρώ της τσέπης του, ώστε να καθίσταται δυσχερές το ξεκαθάρισμα του λογαριασμού με όλα αυτά τα τέλη, φόρους, και αφετέρου κρυφά και πονηρά το κράτος να υπερχρεώνει σε πολύ μεγαλύτερο ποσοστό απ το συνταγματικως επιτρεπόμενο τους αδύναμους οικονομικά πολίτες.

Οι τελευταίοι δεν μπορούν να εννοήσουν το μέγεθος της κοροϊδίας παρά μόνο αφού προσθέσουν την σε ετήσια βάση επιβάρυνση τους με αμέσους και έμμεσους φόρους, εισφορές, φόρο εισοδήματος, τέλη επιτηδεύματος, κλπ ώστε να έχουν κάθε λόγο να εξανιστανται από την υπερφορολογηση και υπερχρέωση, καθώς οι κάτω του παλαι ποτέ αφορολογήτου καλούνται να καταθέσουν μέχρι και το 75% των εισοδημάτων τους στο ελληνικό δημόσιο και τούς επιβάλλεται να ζήσουν με μόλις μερικές χιλιάδες αν όχι εκατοντάδες ευρώ!!

Πιστευω οτι είναι αντισυνταγματικός κάθε καταλογισμός φόρου, εισφοράς, τελών, προστίμων, ασφαλιστικών εισφορών σε όποιον δεν μπορεί να εξασφαλίσει τα προς το ζην. Θα επιχειρησω κατωτερω να προσδιορισω ειδικοτερα το «ζην»

Πόσο πρέπει να είναι το όριο του «δεν πληρώνω»;

Πρώτα απ όλα δεν πρέπει να είναι απλά αφορολόγητο. Πρέπει να είναι επίσης ανεισφορολογητο, ατελολογητο, κι εν πασει περιπτώσει ανέγγιχτο απ το μακρύ χέρι του κράτους.

REPEAT : Δεν νοείται ΦΟΡΟΣ, ΕΙΣΦΟΡΑ Η ΤΕΛΟΣ (ΔΗΜΟΣΙΟ ΒΑΡΟΣ) με υποχρεωτικό χαρακτήρα, που δεν υπόκειται στους περιορισμούς της συνεισφοράς στα βάρη ανάλογα με τις δυνάμεις και την αρχή της αναλογικότητας.

Σημειωτέον ότι στην Ευρώπη οι εισφορές εισπράττονται από την εφορία, όπως και εδώ εσχάτως θέλουν να εφαρμόσουν με τη διάφορα ότι οι όντως Eυρωπαίοι υπολογίζουν τις εισφορές με βάση το εισόδημα του ασφαλισμένου και δίνουν σημαντικές απαλλαγές στους αδύναμους οικονομικά.

Η προκλητικά εγκληματική μη εφαρμογή όχι μόνο αφορολογήτου, αλλά και του στοιχειωδέστερου κανόνα φορολογικής Εκτίμησης φοροδιαφυγής : Η αδικαιολόγητη αυξητική μεταβολή της περιουσίας – πέραν της δηλωθείσης στα ετήσια εισοδήματα – και ο προκλητικός τρόπος ζωής (πολυτελής τρόπος διαβίωσης κλπ) ως ενδειξη παράνομου πλουτισμού /φοροδιαφυγής δεν εφαρμόζεται!

Ώστε αφενός μεν μεγάλης ηλικίας και πλούτου επαγγελματίες, με μόλις πχ 9.000 Εισοδήματα ετησίως να κατορθώνουν να συντηρούν και να αποκτούν περιούσιες πολλών και ακριβών ακίνητων, πολυτελή αυτοκίνητα κλπ, χωρίς να επεμβαίνει το ΣΔΟΕ, ενώ αντίστοιχοι νέοι επιστήμονες κι ενώ δηλώνουν τα ιδία εισοδήματα και λιγότερα – που μόλις αρκούν για την επιβίωση τους – να φορολογούνται και να εισφορολογουνται με συνολική επιβάρυνση άνω του …75% (εισφορές σε ταμεία και επιμελητήρια , φόρος 25% αλλά και έξοδα που δεν …τους αναγνωρίζονται και δεν εκπίπτουν του εισοδήματος τους, ώστε να τους μένει να ζήσουν μόλις ένα πόσο δυο -τριών χιλιάδων ευρώ το χρόνο!!

Έτσι ένας καλώς καταρτισμένος λογιστικά φοροφυγας έχει διασπείρει τα κλοπιμαία του και δεν ανησυχεί, ενώ ένας υποαπασχολούμενος καταχρεώνεται στο δημόσιο, επειδή απλώς δουλεύει, ενώ είναι κολλημένος σε ένα φαύλο κύκλο καθώς αδυνατεί ακόμα και να κάνει αποδοχή κληρονομιάς από το φόβο κατάσχεσης από το δημόσιο!!!

Η φοροδιαφυγή τεκμαίρεται και αποδεικνύεται από την αυξητική μεταβολή της περιουσίας του φορολογούμενου η οποία έλαβε χώρα πέραν και μακρά των δηλωθέντων εισοδημάτων του.

Είναι προφανές ότι ο έλεγχος του τρόπου ζωής μεγάλων καταθέσεων κλπ του υπόπτου και των οικείων του μπορεί να φέρει στο φως την συντελεσθείσα παρανομία.

Αντίθετα όσοι μικροεπαγγελματίες συμβαδίζουν με τα ισχνά εισοδήματα τους είναι προφανές ότι αδικούνται και άμεσα πρέπει να αρθούν οι υπέρμετρες επιβαρύνσεις που τους επιβλήθηκαν επειδή το κράτος βαριέται η δεν τολμά να ελέγξει αυτούς που βγάζουν μάτι ότι φοροδιαφεύγουν & κλέβουν.

Η κήρυξη μερικής αντισυνταγματικότητας είναι – κατά την εκτίμηση μου – η λύση για τον βομβαρδισμό των σκληρών φορολογικών και πάσης φύσεως βαρών που είτε προϋπήρχαν είτε επαυξήθηκαν δραματικά την τελευταία τριετία επί των Ελλήνων πολιτών και δη – αυτό είναι το ζητούμενο – των αδυνάμων οικονομικά τάξεων : άνεργων, υποαπασχολουμένων, υπερχρεωμένων, ασθενών, ανασφάλιστων, κοινωνικά παροπλισμένων παντοιω τροπω.

Το σκεπτικό είναι ότι ναι μεν η χωρά μας περνά δύσκολες στιγμές κλπ , πλην:

α) Ποσώς “μαζί τα φάγαμε”, τουτέστιν ένα μέρος της κοινωνίας είναι παντελώς αμέτοχο της κατασπατάλησης του δημοσίου πλούτου και της υπερχρέωσης της χωράς, άρα πρόκειται για ωμη κοροϊδία η αποστολή του λογαριασμού της λυπητερής σε αυτούς.

Κατά κανόνα αφορά φτωχούς υπερήλικες, χρόνια ανέργους και κυρίως την νεότερη γένια των 1.500.000 άνεργων και άλλων τόσων υποαπασχολουμένων.

β) Ασχέτως με την παραπάνω προϋπόθεση είναι αντικειμενικό το ζήτημα της φοροδοτικής ικανότητας ανθρώπων των ανωτέρω κατηγοριών και της συνεισφοράς τους στα βάρη (που περιλαμβάνει επιβαρύνσεις πολύ ευρύτερες από την απλή φορολόγηση), όταν οι άνθρωποι αυτοί ΔΕΝ έχουν εισοδήματα, η έχουν ελάχιστα, που αρκούν ΜΕΤΑ ΒΙΑΣ για την αυτοσυντήρηση τους.

Δεν είναι ασύνηθες οι ευάλωτες αυτές ομάδες, να βιώνουν και προ κρίσης έναν άτυπο κοινωνικό αποκλεισμό, όντας πχ ανασφάλιστοι, έχοντας τέκνα τα όποια δυσκολεύονται να φροντίσουν, η ηλικιωμένους γονείς, κλπ.

Ποια είναι η αντιμετώπιση τους από το ελληνικό δημόσιο ? Καμία ιδιαιτερότητα, καμιά βοήθεια, καμιά εξαίρεση. Κανένα έλεος.

Ποια είναι η γνώμη της ΤΡΟΙΚΑΣ γι αυτά τα ζητήματα και των κοινωνικά ευαίσθητων ευρωπαίων που την συναποτελούν? : Κατάργηση του αφορολογήτου και αύξηση εισφορών σε μια κοινωνία που το 1/3 της είναι ανασφάλιστο και σιτίζεται από συσσίτια και συντάξεις των παππούδων.

Η ατομική η μαζική προσφυγή πολιτών κάτω από τα όρια της εξαθλίωσης, ώστε να επαναπροσδιορισθει μεταξύ άλλων ενα νέο αφορολόγητο οριο, δηλαδή μεταξύ των 6.500 ευρώ που είναι το ατομικό όριο της φτωχιάς και 12.000 ευρώ που ήταν επί χρόνια το παλαιό αφορολόγητο, είναι ΕΠΙΒΕΒΛΗΜΕΝΗ, ώστε να εδραιωθεί ξανά, δικαστικά, ένα όριο προστασίας των πολιτών απέναντι στον οικονομικό αποστραγγισμο τους και τη μετά βίας διάλυση της αξιοπρέπειας και των όποιων περιουσιών τους.

  • Η μερική αντισυνταγματικότητα είναι θεμελιώδες όπλο ανάκρουσης όλων των νόμων που έχουν επιβάλλει σε αδύναμες κατηγορίες πολιτών εξοντωτικές συνεισφορές στα δημόσια βάρη, κατά παράβαση του άρθρου 4.5 του Συντάγματος.

Με βάση τα ανωτέρω μπορεί να γίνει επίκληση της από κάθε αναξιοπαθούντα πολίτη, ο οποίος θα έπρεπε να εξαιρεθεί από δυσβάστακτες υποχρεώσεις – χαράτσι της ΔΕΗ, τέλος επιτηδεύματος, φορολογία τεκμηρίων + 25% φορος απο το 2014,συν  τέλη πάσης φύσεως, συν ασφαλιστικές εισφορές, πρόστιμα πάσης φύσεως κλπ βάρη – και τις συνεπακόλουθες αρνητικές συνέπειες τους, ώστε να αναγκαστεί το πολίτικο σύστημα της χωράς

α. να σκεφτεί,

β. να επιμερίζει τα βάρη δικαιότερα,

γ. να βρει εξυπνότερες και πιο δίκαιες λύσεις.

Μερική αντισυνταγματικότητα.

Συχνά το ζήτημα συνταγματικότητας τίθεται με σαφή και οξύ τρόπο, έστω και αν αφορά μέρος μόνο της σχετικής ρύθμισης, οπότε οδηγούμαστε σε κήρυξη μερικής αντισυνταγματικότητας.

Η ειδοποιός διαφορά έγκειται στα εξής: το πρόβλημα της συνταγματικότητας βρίσκεται ευθύς εξ’ αρχής στο προσκήνιο, ο έλεγχος της συνταγματικότητας θα διεξαχθεί με τον δικονομικά προβλεπόμενο τρόπο, ενώ το αποτέλεσμά του θα είναι η κήρυξη της διάταξης ως εν μέρει αντισυνταγματικής και ο παραμερισμός της κατά το μέρος αυτό στην επίδικη περίπτωση.

Η κήρυξη της μερικής αντισυνταγματικότητας γίνεται στη βάση μιας σύμφωνης με το Σύνταγμα ερμηνείας.

Αυτό συμβαίνει επειδή η επίδικη περίπτωση εμπίπτει στο “αντισυνταγματικό τμήμα” μιας ευρείας και περιεκτικής διάταξης, η οποία πάντως διαθέτει και ένα “συνταγματικό μέρος”.

(σημείωση δική μου – Το Συνταγματικό μέρος εν προκειμένω, είναι ότι πχ το χαράτσι της ΔΕΗ η ένα ορισμένο βάρος ορθώς καλούνται να το πληρώσουν κάποιες επαρκών εισοδημάτων τάξεις, αντισυνταγματικώς όμως καλούνται οι ανεπαρκείς είτε στο σύνολο του, είτε ως προς ένα ορισμένο οικονομικό ύψος)

Στην περίπτωση αυτή οδηγούμαστε τελικώς σε κήρυξη της αντισυνταγματικότητας της σχετικής ρύθμισης κατά το μέρος ή στο μέτρο που περιέχει νοήματα που αντιβαίνουν στο Σύνταγμα.

Συνοπτικά : Η θέσπιση και ο καταλογισμός των φορων & βαρων χωρίς να λαμβάνεται υποψι το εισόδημα του πολιτη, τυχόν μέτρα αναγκαστικής εκτέλεσης ως μέσο εξαναγκασμού σε πληρωμή, είναι αντίθετα στην αρχή της αναλογικότητας, στο Σύνταγμα (ζήτημα παραβίασης των άρθρων 2, 4, 5, 21, 22 και 25 του Συντάγματος) και την ΕΣΔΑ

To παλαιό αφορολόγητο των 12.000 ευρώ υπήρξε επί μακρόν η νομω εκπεφρασμένη υλοποίηση του άρθρου 4.5 του Συντάγματος απαίτηση «να συνεισφέρουν οι Έλληνες στα βάρη ΑΝΑΛΟΓΑ ΜΕ ΤΙΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΤΟΥΣ». Την απαίτηση αυτή αντισυνταγματικά κατάργησαν οι μνημονιακες κυβερνήσεις.

Εχουμε λοιπον :

  • α. Αντίθεση στο άρθρο 4.5 του Συντάγματος περί συμμετοχής των Ελλήνων στα βάρη ανάλογα με τις δυνάμεις τους.

«Είναι φανερό ότι οι «δυνάμεις», στις οποίες αναφέρεται το Σύνταγμα, είναι οι περιουσιακές δυνάμεις, και όχι οι πνευματικές ή οι μυϊκές ή. . . οι ορμονικές δυνάμεις του φορολογουμένου. Αυτό ορίζετο καθαρά στο Σύνταγμα, όπως ήταν διατυπωμένο πριν από την αναθεώρηση του 1911: «αναλόγως της περιουσίας».

Η αντικατάσταση της φράσης αυτής με την αόριστη διατύπωση «αναλόγως των δυνάμεων» έγινε, όπως μας πληροφορούν οι συνταγματολόγοι, απλώς και μόνο για να διευκολυνθεί η επιβολή της προοδευτικής φορολογίας προσθέτουν όμως ότι, και με την καινούργια διατύπωση, «η φράσις «αναλόγως των δυνάμεων» σημαίνει βεβαίως ότι η υποχρεωτική εισφορά δεν πρέπει να ορίζεται αυθαιρέτως, αλλ’ εκτιμώμενης της οικονομικής ικανότητος εκάστου». (Σβώλος – Βλάχος, Το Σύνταγμα της Ελλάδος, 1 1954 σελ. 222- Κώστας Μπέης, Τα αμάχητα τεκμήρια είναι αντισυνταγματικά, 1978).

  • β. Αντίθεση στο συνταγματικά κατοχυρωμένο δικαίωμα της εργασίας που υποτίθεται ότι προστατεύει το Κράτος (Άρθρο 22 : «H εργασία αποτελεί δικαίωμα και προστατεύεται από το Kράτος, που μεριμνά για τη δημιουργία συνθηκών απασχόλησης όλων των πολιτών και για την ηθική και υλική εξύψωση του εργαζόμενου αγροτικού και αστικού πληθυσμού»).

Εν προκειμένω το απαγορεύει πρακτικά, απόλυτα και αυθαίρετα, με την θέσπιση των ρηθεισων υπέρογκων υψών φορών, αφου ηδη χιλιαδες  επιχειρησεις εκλεισαν και χιλιαδες ομοιως επιστημονες και επαγγελματιες παραιτηθηκαν απο το επαγγελμα τους απο το φοβο της υπερχρεωσης, λογω φορων και εισφορων!

  • γ) Αντιθεση στην αρχη της αναλογικοτητας :

Η υπερφορολογηση είναι υπό τις ως άνω ανατρεπτικές προϋποθέσεις ΑΝΤΙΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΗ, όταν υπάρχει κίνδυνος :

1) ανεπαρκείας κάλυψης βασικών βιοτικών αναγκών του υπόχρεου, που ανιχνεύεται όταν το εισόδημα του είναι μικρότερο από το ποσό του παλαιού αφορολογήτου (12.000 ευρώ) που είναι και το όριο της αξιοπρεπούς διαβίωσης, ποσό μάλλον όταν είναι στο μισό του ορίου αυτού.

2) αναγκαστικών μέτρων που θα εξαθλιώσουν έτι περισσότερο τον οικονομικά αδύνατο υπόχρεο (κατάσχεση μικροκαταθεσεων του, αυτοκίνητου του κλπ)

3) έξοδος του από το επάγγελμα, λογω της υπερχρέωσης του , και δεν θα μπορεί να εργάζεται,

4) αντιμετώπιση του ως …. απατεώνα (διότι τα κρατικά ταμεία παρόλα αυτά τον θεωρούν εύπορο και απαιτούν και φόρους και ένα σωρό ακόμα βάρη)

5) μη θεμελίωσης συνταξιοδοτικού δικαιώματος

6) στέρησης δικαιώματος πρόσβασης στην υγεία

  • δ) Αντιθεση στο «Άρθρο 21(Προστασία οικογένειας, γάμου, μητρότητας & παιδικής ηλικίας)

1. H οικογένεια, ως θεμέλιο της συντήρησης και προαγωγής του Έθνους, καθώς και ο γάμος, η μητρότητα και η παιδική ηλικία τελούν υπό την προστασία του Kράτους.

3. Tο Kράτος μεριμνά για την υγεία των πολιτών και παίρνει ειδικά μέτρα για την προστασία της νεότητας, του γήρατος, της αναπηρίας και για την περίθαλψη των απόρων. Είναι προσβολή για μια ευνομούμενη πολιτεία να ζητά σχεδόν το… μισό η και… ολόκληρο το εισόδημα ενός ασθμαίνοντος επαγγελματία για να …καλύψει τις τρύπες των ταμείων της!

Τι σοι οικογενεια θα κανει ενας τετοιος εξαθλιωμενος ανθρωπος , που καλα καλα δεν μπορει να συντηρησει τον εαυτο του.

  • ε) Αντιθεση στην αρχη της ανθρωπινης αξιοπρεπειας (αρθρο 2 Συνταγματος):

Ti αξιοπρεπεια απομενει σε εναν ανθρωπο οταν εχοντας ηδη πολυ χαμηλα εισοδηματα , του ζητειται να καταβαλλει για φορους και εισφορες το μεγαλυτερο ποσοστο εξ αυτων, ενω προφανως δεν του επαρκουν να επιζησει!

Τι διατροφη, ενδυση, υποδυση, στεγαση κλπ μπορει να εξασφαλισει, και σε ποια κοινωνικη η αλλη υποχρεωση μπορει να ανταποκριθει, ποσο μαλλον σε καποιο βιοτικο δικαιωμα, στην δημιουργια οικογενειας κλπ, οταν του ζητειται φορος, η αλλο βαρος για εισοδημα…. 3.000 η 6.000 ευρω!

Κλεινω με την επιστολη ενος απελπισμενου, υποαπασχολουμενου μηχανικου :

http://attikanea.blogspot.gr/2013/09/blog-post_2987.html

Ευρωπαϊκός Κοινωνικός Χάρτης

Posted in Βιβλιοθήκη, Ευρωπαϊκή Ένωση, Κοινωνία και Πολιτική, Νομική Επικαιρότητα και Δικηγορία on 18 Ιουλίου, 2013 by dikaiopolis07

 

View this document on Scribd

Ενστάσεις αντισυνταγματικότητας για το πολυνομοσχέδιο

Posted in Η Ελλάδα στην εποχή του Μνημονίου, Κοινωνία και Πολιτική, Νομικό Παρατηρητήριο, Σύνταγμα, Θεσμοί και Διαφάνεια on 16 Ιουλίου, 2013 by dikaiopolis07

Αντισυνταγματικές κρίνει το Επιστημονικό Συμβούλιο της Βουλής κρίσιμες διατάξεις του πολυνομοσχεδίου, ενώ κάνει παρατηρήσεις σχεδόν σε όλα τα άρθρα του, και κυρίως αυτά που αφορούν τους Δήμους.

Ειδικότερα, μεταξύ άλλων:

-το άρθρο 76 για την συγκρότηση Παρατηρητηρίου Οικονομικής Αυτοτέλειας των ΟΤΑ το Επιστημονικό Συμβούλιο επισημαίνει ότι «εγείρει προβληματισμό» αν κάμπτεται η διοικητική και οικονομική αυτοτέλεια των ΟΤΑ. Οι παρεμβάσεις που γίνονται «δεν φαίνεται να συνάδουν πλήρως» προς τις εγγυήσεις του Συντάγματος, καθώς και προς την προστασία της οικονομικής αυτοτέλειά τους, τονίζει το Επιστημονικό Συμβούλιο της Βουλής. Συνέχεια

Οι καθηγητές Κ. Χρυσόγονος και Σ. Βλαχόπουλος μιλούν για την καταστρατήγηση του Συντάγματος και την ανασφάλεια δικαίου στην εποχή των Μνημονίων

Posted in Βιβλιοθήκη, Η Ελλάδα στην εποχή του Μνημονίου, Κοινωνία και Πολιτική, Κοινωνικός Μετασχηματισμός, Νομικό Παρατηρητήριο, Σύνταγμα, Θεσμοί και Διαφάνεια on 10 Ιουλίου, 2013 by dikaiopolis07

«Ο εγγυητής του Συντάγματος, είναι η ελληνική κοινωνία. Αν η ελληνική κοινωνία δεν αντιδράσει, η συστηματική παραβίαση του Συντάγματος θα συνεχιστεί και θα διευρυνθεί […] Ο Καθηγητής Συνταγματικού Δικαίου του ΑΠΘ, Κώστας Χρυσόγονος, μιλά στην Κρυσταλία Πατούλη για το tvxs.gr με βάση τις -κατ’ εξακολούθησιν- παραβιάσεις του Ελληνικού Συντάγματος.»

Κρ.Π.: Υπάρχει Σύνταγμα στην Ελλάδα; Υπάρχουν νόμοι; Ή μόνο παράνομες αυθαιρεσίες, από δικαστές – εισαγγελείς, μέχρι τον ίδιο τον Πρωθυπουργό, αν λάβουμε υπόψιν όσα λέχθηκαν για την αντισυνταγματική απόφαση της επιστράτευσης των απεργών του Μετρό, αλλά και για τις συνεχώς αυξανόμενες πράξεις νομοθετικού περιεχομένου;

Κ.Χρ.: Σύνταγμα υπάρχει, αλλά δεν εφαρμόζεται στο βαθμό που θα έπρεπε. Και νόμοι υπάρχουν, αλλά κι αυτοί δεν εφαρμόζονται στο βαθμό που θα έπρεπε.

Κάποιες φορές εφαρμόζονται επιλεκτικά, με μεγαλύτερη αυστηρότητα σε βάρος ορισμένων ανθρώπων ή κατηγοριών του πληθυσμού, και με μικρότερη ή καθόλου αυστηρότητα σε βάρος άλλων. Συνέχεια

Και η μαρίνα Πυθαγορείου ανήκει σε τουρκικά συμφέροντα (;)

Posted in Eλληνοτουρκικά, Επίκαιρα σχόλια, Εθνικά Θέματα, Η Ελλάδα στην εποχή του Μνημονίου, Νομικό Παρατηρητήριο, Οικονομία on 9 Ιουλίου, 2013 by dikaiopolis07

Μετά από μια εμπεριστατωμένη έρευνα της ηλεκτρονικής εφημερίδας »Σαμιακή Γνώμη» www.isamos.gr και του δημοσιογράφου στο Νομό Σάμου, Γιώργου Γαρυφάλλου και μετά τα περίεργα παιχνίδια της Ελληνικής Κυβέρνησης, που έπαιζαν κρυφτό με τον Βουλευτή Επικρατείας των ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ κ. Τέρενς Κουΐκ σε σχετική ερώτηση που είχε κάνει στις πληροφορίες ότι η Μαρίνα Πυθαγορείου Σάμου πουλήθηκε σε τουρκικά επιχειρηματικά συμφέροντα, οι ίδιοι αρνούνταν το γεγονός αυτό και με διάφορες άλλες υπεκφυγές, δεν έδιναν καμία άλλη πληροφορία!

Σήμερα λοιπόν σας κάνουμε την ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ και με έγγραφα πια, πως η μαρίνα του Πυθαγορείου της Σάμου έχει περάσει σε Τουρκικά χέρια. Συνέχεια

Η απόφαση του ΕΔΔΑ επί προσφυγών εναντίον του πρώτου Μνημονίου (Ιωάννα ΚΟΥΦΑΚΗ κατά Ελλάδας και ΑΔΕΔΥ κατά Ελλάδας)

Posted in Η Ελλάδα στην εποχή του Μνημονίου, Νομικό Παρατηρητήριο on 3 Ιουλίου, 2013 by dikaiopolis07

LINK

ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ
ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ
ΠΡΩΤΟ ΤΜΗΜΑ
ΑΠΟΦΑΣΗ
Προσφυγές αριθ. 57665/12 και 57657/12
Ιωάννα ΚΟΥΦΑΚΗ κατά Ελλάδας και ΑΔΕΔΥ κατά Ελλάδας
Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (πρώτο τμήμα), συνεδριάζοντας στις 7 Μαΐου 2013 σε τμήμα αποτελούμενο από τους:

Isabelle Berro-Lefèvre, πρόεδρο,
Mirjana Lazarova Trajkovska,
Julia Laffranque,
Λινό-Αλέξανδρο Σισιλιάνο,
Erik Møse,
Ksenija Turković,
Dmitry Dedov, δικαστές,
και τον André Wampach, αναπληρωτή γραμματέα τμήματος.
Λαμβάνοντας υπόψη τις προαναφερόμενες προσφυγές που κατατέθηκαν ενώπιον του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Δικαιωμάτων του Ανθρώπου στις 31 Αυγούστου 2012,
Αφού διασκέφθηκε, εκδίδει την ακόλουθη απόφαση:
ΩΣ ΠΡΟΣ ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ

…..


34. Το Δικαστήριο θεωρεί ότι οι περιορισμοί που εισήγαγαν οι επίδικοι νόμοι δεν μπορούν να θεωρηθούν «στέρηση περιουσίας», όπως ισχυρίζονται οι προσφεύγουσες, αλλά επέμβαση στην απόλαυση του δικαιώματος στον σεβασμό της περιουσίας υπό την έννοια της πρώτης φράσης της πρώτης παραγράφου του άρθρου 1 του Πρωτοκόλλου αριθ.1 (Kjartan Asmundsson κατά Ισλανδίας, αριθ. 60669/00, § 40, CEDH 2004-IX, προαναφερόμενη απόφαση Wieczorek, § 61, Valkov και λοιποί κατά Βουλγαρίας, αριθ. 2033/04, 19125/04, 19475/04, 19490/04, 19495/04, 19497/04, 24729/04, 171/05 και 2041/05, § 88, 25 Οκτωβρίου 2011, καθώς και, mutatis mutandis, Maurice κατά Γαλλίας [GC], αριθ. 11810/03, §§ 67-71 και 79, CEDH 2005-IX, Draon κατά Γαλλίας [GC], αριθ. 1513/03, §§ 70-72, 6 Οκτωβρίου 2005 και Hasani κατά Κροατίας (déc.), αριθ. 20844/09, 30 Σεπτεμβρίου 2010).
35. Το Δικαστήριο σημειώνει ότι η επέμβαση προβλεπόταν από το νόμο, ήτοι τους νόμους 3833/2010 και 3845/2010. Συνέχεια